tag:blogger.com,1999:blog-44084577146871822952012-02-16T00:28:13.818-08:00aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.comBlogger111100tag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-61765382566298413812008-04-10T05:58:00.000-07:002008-04-10T06:28:39.087-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">پرخیده </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"></span></strong><a href="http://2.bp.blogspot.com/_txkhtUscy-E/R_4QBC_J4hI/AAAAAAAAALQ/FaeSG5gTNYI/s1600-h/Parkhideh.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187601430945063442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_txkhtUscy-E/R_4QBC_J4hI/AAAAAAAAALQ/FaeSG5gTNYI/s400/Parkhideh.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">خانم <span style="color:#ff6600;">پرخیده</span> در سال <span style="font-size:85%;">1292</span> در تهران به دنیا آمد ، و تحصیلات ابتدایی را گذراند. نام اصلی اش نورالهدی مظفری بود و مادر یکی از خواننده های دوران پیش از انقلاب به نام <span style="color:#ff9966;">فیروزه</span>.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />فعالیت هنری اش را از سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1308</span> در رشته ی عملیات آکروباتیک در گروه <span style="color:#ff9966;">میر احمد صفوی</span> آغاز کرد. خواننده ی رادیو بود و از سال <span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:85%;">1333</span> </span>به کار دوبله روی آورد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بازی در تئاتر را از سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1310</span> با نمایش <span style="color:#ff9966;">خسیس</span> در گروه تروپ تئاتری حسین خیرخواه آغاز کرد و در طول فعالیت تئاتری اش در بیست و دو نمایش بازی داشت. از جمله : خسیس ، ستاره ی هالیوود ، عروسی اعیان ، محاکمه ی ماری دوگان ، شاهزاده خانم تاتیانا و ...<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />پرخیده در نمایشنامه ی <span style="color:#ff6600;">اولتیماتوم</span> با تفکری و تهرانچی شرکت داشت که بعد در سال <span style="font-size:85%;">1331</span> این نمایشنامه به صورت فیلم سینمایی ساخته شد با نام <span style="color:#ff9966;">مادموازل خاله</span>.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />آغاز همکاری پرخیده با سینما با بازی در فیلم <span style="color:#ff6600;">خواب های طلایی</span> در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1330</span> بود و از این سال تا سال <span style="font-size:85%;">1344</span> در پنجاه و پنج فیلم سینمایی بازی کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />پرخیده در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1344</span> بعد از یک جراحی قلب در تهران درگذشت ، معروف ترین فیلم های او عبارتند از : مردی که رنج می برد ، شب نشینی در جهنم ، لات جوانمرد ، فرشته ی فراری ، صد کیلو داماد ، جدال در مهتاب <span style="font-size:85%;">(</span> فیلم مشترک با ایتالیا – <span style="font-size:85%;">1342)</span> ، مادر فداکار و چندین فیلم دیگر و همان گونه که اشاره شد خانم پرخیده در پنجاه و پنج فیلم سینمایی بازی کردند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><br />یادش گرامی باد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">فخری پازوکی</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_txkhtUscy-E/R_4Pvi_J4gI/AAAAAAAAALI/o5Br3BfSKfE/s1600-h/Pazoki.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187601130297352706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_txkhtUscy-E/R_4Pvi_J4gI/AAAAAAAAALI/o5Br3BfSKfE/s400/Pazoki.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> فخری پازوکی متولد سال <span style="font-size:85%;">1310</span> در تهران است. وی دوره ی عالی هنرپیشگی تهران را گذراند و در رادیو نیز فعالیت داشت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />فخری پازوکی در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1322</span> به <span style="color:#ff9966;">تئاتر جامعه ی باربد</span> می پیوندد و زیر نظر مهرتاش مشغول به کار می شود. او بعدها به ازدواج <span style="color:#ff6600;">سروش خلیلی</span> –بازیگر- در آمد.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">بازی در تئاتر را از بیست و پنجم شهریور <span style="font-size:85%;">1347</span> آغاز کرد با نمایشی تحت عنوان <span style="color:#ff6600;">حکومت زمان خان</span> و روی هم در سه نمایش نامه بازی داشت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما بازی در سینما را قبل از تئاتر و از سال <span style="font-size:85%;">1330</span> آغاز کرده بود. نخستین فیلم اش در سال <span style="font-size:85%;">1330</span> <span style="color:#ff6600;">پریچهر</span> نام داشت.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فخری پازوکی بعد از این فیلم تا سیزده سال در فیلم ها ظاهر نشد تا این که در سال <span style="font-size:85%;">1343</span> در فیلمی با نام <span style="color:#ff6600;">گناه من چیست؟ <span style="color:#000000;">بازی کرد و دیگر فیلم های او عبارتند از :<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> </span></span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><span style="color:#000000;">گناه والدین در دهه ی چهل </span></span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><span style="color:#000000;"></span></span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;"><span style="color:#000000;">آقای هالو در سال <span style="font-size:85%;">1379</span></span> </span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">عمو یادگار در سال <span style="font-size:85%;">1350</span> </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">چشمه سال <span style="font-size:85%;">1351</span> </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">هم قسم سال <span style="font-size:85%;">1354</span> </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">وسوسه سال <span style="font-size:85%;">1367</span><br /><br />فخری پازوکی در سال <span style="font-size:85%;">1370</span> در تهران درگذشت... یادش گرامی باد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">بیست و دوم فروردین ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-6176538256629841381?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-2365851849871179472008-03-06T04:42:00.000-08:002008-03-06T05:16:31.538-08:00<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">شهلا ریاحی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"></span></strong><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/sh1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/sh1.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;"></span></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">شهلا ریاحی</span> در سال <span style="font-size:85%;">1305</span> در تهران متولد شد. نام اصلی ایشان «قدرت زمان وفا دوست» است. شهلا تحصیلات خود را تا سیکل اول دبیرستان ادامه داد و در سال <span style="font-size:85%;">1323</span> کار تئاتری خود را در تئاتر<span style="color:#ff6600;"> تهران</span> زیر نظر «دهقان» آغاز کرد که در طی مدت کوتاهی ، ستاره ی تئاتر تهران شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در واقع شهلا ریاحی در مهرماه <span style="font-size:85%;">1323</span> موجب تقویت و رونق تماشاخانه ی تهران شد که به دلیل تاسیس تئاتر <span style="color:#ff6600;">فرهنگ</span> متزلزل گردیده بود و با نمایشنامه ی سیاست <span style="color:#ff6600;">هارون الرشید</span> به کارگردانی «<span style="color:#000000;">فکری»</span> ، کار بازیگری را در این تماشاخانه آغاز کرد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">شهلا ریاحی بعدها در سینما نیز در حکم ناجی بوده و باعث رونق فیلم های فارسی می شد. شهلا با<span style="color:#ff6600;"> اسماعیل ریاحی</span> نویسنده و کارگردان سینما ازدواج کرد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/sh2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/sh2.jpg" border="0" /> <p align="right"></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">شهلا ریاحی از تئاتر به سینما کشیده شد. او با فیلم <span style="color:#ff6600;">خواب های طلایی</span> ، فیلمی از معزالدیوان فکری در سال <span style="font-size:85%;">1330</span> به جمع بازیگران سینمای ایران پیوست و تا نیمه ی اول دهه ی چهل ، با بازی در فیلم هایی چون <span style="color:#ff6600;">دزد عشق</span> <span style="font-size:85%;">(</span> اسماعیل کوشان – <span style="font-size:85%;">1331</span> <span style="font-size:85%;">) </span>، <span style="color:#ff6600;">عشق بزرگ</span> <span style="font-size:85%;">(</span>جعفری – <span style="font-size:85%;">1341)</span> ، <span style="color:#ff6600;">عروس دهکده</span> <span style="font-size:85%;">(</span>ناصر ملک مطیعی – <span style="font-size:85%;">1341)</span> و <span style="color:#ff6600;">جاده ی مرگ</span> <span style="font-size:85%;">(</span>اسماعیل ریاحی – <span style="font-size:85%;">1342) </span>معمولن ایفاگر نقش اول زن بود و در بیش تر این فلیم ها نیز در نقش زنان معصوم و فداکار و سنتی ، و زنان شکننده و رنجدیده ظاهر می شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما از سال <span style="font-size:85%;">1334</span> به دنبال موفقیت تجاری فیلم «گنج قارون» فیلم های ایرانی بیش تر ساختار کاباره ای پیدا کردند و در این دوران به دلیل شرایط خاص نوع تولید فیلم در سینمای ایران ، معمولن نقش اول زن به کسانی سپرده می شد که می رقصیدند و آواز می خواندند و تن نمایی می کردند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><br />در چنین جوّی ، بازیگران زن یا می بایست به بازی در فیلم های کاباره ای تن می دادند ، یا این که سینمای ایران را ترک می کردند. اما شهلا با راهنمایی شوهرش اسماعیل ریاحی ، راه سومی را انتخاب کرد و در شرایطی که هنوز جوان بود ، به کمک گریم در نقش مادران کهنسال ظاهر شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در این برهه از بازیگری ، در میان خیل فیلم هایی که او بازی کرد ، فقط در فیلم <span style="color:#ff6600;">درشکه چی </span><span style="color:#000000;">ساخته ی </span>نصرت کریمی در سال <span style="font-size:85%;">1350</span> که در زمان خود مضمون و اجرای بکری داشت ، در نقش اول ظاهر شد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><br /></p><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/sh3.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/sh3.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">شهلا تقریبن در تمامی دهه های فیلم سازی در ایران در متن و حاشیه ی این سینما حضور یافت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><br />شهلا ریاحی نخستین کارگردان زن سینمای ایران بود. او فیلم <span style="color:#ff6600;">مرجان</span> را در سال <span style="font-size:85%;">1335</span> ساخت و خود نیز نقش اول آن را بر عهده داشت.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><br /><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/sh4.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/sh4.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">شهلا به جز تئاتر و سینما ، از سال <span style="font-size:85%;">1335</span> تا سال <span style="font-size:85%;">1341</span> در رادیو هم فعالیت داشت و نیز در دهه ی پنجاه و سال های پس از آن ، در سریال های تلویزیونی ظاهر می شد. </span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">پس از انقلاب نیز او همچنان در نقش مادر به بازی در فیلم های ایرانی ادامه داد و در تمام این مدت ، همواره بازیگری تیپ ساز و درجه ی دوم باقی ماند.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">شهلا ریاحی در طول مدت فعالیت هنری اش ، حدودن در بیست و یک نمایشنامه و هشتاد فیلم سینمایی ایفای نقش کرد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">شانزدهم اسفند ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-236585184987117947?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-86574007055907244442008-02-17T11:23:00.000-08:002008-03-06T05:19:33.529-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">عصمت صفوی</span></strong>*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></span></div><div align="center"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/esmat-safavi.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/esmat-safavi.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">***</span><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">عصمت صفوی</span> متولد سال <span style="font-size:85%;">1281</span> در تهران است . نام اصلی او <span style="font-size:85%;">«</span>عصمت السادات صفوی گلپایگانی<span style="font-size:85%;">»</span> ست . او فارغ التحصیل کلاس های بازیگری <span style="color:#6666cc;">علی دریابیگی</span> و نیز فارغ التحصیل هنرستان هنرپیشگی تهران بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در سال <span style="font-size:85%;">1316</span> بازی در تئاتر را با نمایش <span style="color:#6666cc;">سالومه</span> آغاز کرد. این نمایش در محل سابق سیرک تهران به روی صحنه رفت. و در ادامه ی فعالیت تئاتری اش ، در گروه تئاتر ملی فعالیت می کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#6666cc;">پرویز خطیبی</span> در کتاب خاطرات هنرمندان در مورد <span style="font-size:85%;">«</span>عصمت صفوی<span style="font-size:85%;">»</span> می نویسد:<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در باره ی <span style="font-size:85%;">«</span>عصمت صفوی<span style="font-size:85%;">»</span> باید بگویم که زنی بود با سواد ، صمیمی ، مهربان و با شخصیت که دوره ی اول هنرستان هنرپیشگی را تمام کرده بود و در سازمان برنامه کار می کرد و پُست نسبتن مهمی داشت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />از همان روزهای اول که تئاتر کوچک تهران در باغ <span style="font-size:85%;">«</span>سهم الدوله<span style="font-size:85%;">»</span> افتتاح شد ، خانم صفوی که هنرپیشه ای توانا بود به فروش بلیت در گیشه ی تئاتر پرداخت و من و او هر روز سر ساعت چهار بعد از ظهر با هم برخورد می کردیم و او با اصرار فراوان از من می خواست که مطالب و مقالاتی را که برای درج در روزنامه ها می نویسم در اختیارش بگذارم که تایپ کند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />عصمت صفوی از اولین برنامه ی رادیویی با من همکاری صمیمانه داشت . بعدها که در برنامه ی <span style="color:#6666cc;">کارگران </span>، هفته ای یک بار نمایشنامه اجرا می کردیم ، عصمت صفوی با آن که در سازمان برنامه ، گرفتاری های زیادی داشت اما هر بار به بهانه ای مرخصی می گرفت و به محل فرستنده ی رادیو می آمد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />تهیه کننده و مسئول برنامه ی کارگران ، <span style="color:#6666cc;">عبدالله عاطفی</span> بود که نزدیک ظهر جلوی در سازمان برنامه می ایستاد و عصمت صفوی را سوار می کرد. یک روز که صفوی اوضاع را ناجور دیده بود و می دانست با آن همه کار ، هرگز رئیس، با یکی دوساعت مرخصی او موافقت نخواهد کرد ، خودش را به دندان درد زد. خوشبختانه این حیله ، کارگر افتاد اما در مراجعت به اداره ، آقای رئیس با لحنی محصوص از او پرسید : خُب خانم<span style="font-size:85%;">!</span> دندانسازی خوش گذشت ؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />و بعد اضافه کرد که : نمی دانم چرا من صدای شما را از رادیو شنیدم. شاید هم کسانی هستند که صدای شان با شما شباهت دارد. <span style="color:#ff9966;">عصمت صفوی</span> این خاطره را شخصن در رادیو ایران تعریف کرد و گفت که برای شرکت در نمایشنامه های رادیویی که به طور زنده و بدون نوار اجرا می شد ، هزاران بهانه و دلیل تراشیده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />عصمت صفوی به واقع عاشق تئاتر بود ، در نمایشنامه هایی چون : روباه ها ، خاقان می رقصد ، نادر شاه ، بلبل سرگشته ، آغا محمد خان قاجار و چوب به دست های ورزیل شرکت کرد و از سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1330</span> به سینما رفت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بازی او چه روی صحنه و چه بر پرده ی سینما، طبیعی ، منطقی و جالب بود. اولین فیلم او <span style="color:#ff9966;">غریبه</span> بود و بعد <span style="color:#ff9966;">راز درخت سنجد</span> و <span style="color:#ff9966;">غریبه و مه</span> و بالاخره فیلم <span style="color:#ff9966;">گاو</span> با عزت الله انتظامی.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><br /></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><br /></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">دیگر فیلم های او : شکار خانگی ، پریچهر در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1330</span> – عروس کدومه در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1338</span> – وامپیر ، زن خون آشام در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1346</span> - گاو در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1348</span> – راز درخت سنجد در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1350</span> – رضا هفت خط ، رگبار ، پستچی در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1351</span> و غریبه و مه در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1354</span> بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />عصمت صفوی در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1354</span> هنگام بازی در سریال <span style="color:#6666cc;">سمک عیار</span> ، دچار ناراحتی قلبی شد و کمی بعد درگذشت.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#990000;">بیست و هشتم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /></div><div align="center"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#990000;"><a href="mailto:setarehbanou@gmail.com">setarehbanou@gmail.com</a></span><br /></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-8657400705590724444?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-89072046154341070102008-01-18T08:53:00.000-08:002008-02-29T14:06:02.145-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff6600;"><strong>دلکش</strong></span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>آوازخوان ِ بازیگر</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash1.jpg" border="0" /></a></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>پژوهش ، گردآوری ، ویرایش و نگارش : آنسه</strong></span><br /><span style="color:#ffffff;">*<br /></span><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>با سپاس از همکاری : شهرزاد شفا</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">فیلم های سینمای ایران در دهه ی سی ، زن یا به عنوان دختر ، مادر یا همسری معصوم و عفیف و فداکار و یا در قالب زنی هرزه گرد و فریب کار ظاهر می شد. گاهی نیز در میانه ی این دو قطب در نوسان بود و از روستا به شهر می آمد و در کافه ها و کاباره ها خواننده گی پیشه می کرد و پس از گذشت حوادثی ، دوباره به اصل خود باز می گشت و زنده گی سنتی خود را از سر می گرفت.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">از آغاز حاکمیت خاندان پهلوی ، مناسبات سرمایه داری در ایران نضج گرفت و به تبع آن ، ساختارهای اداری و اجتماعی و فرهنگی جدیدی در ایران شکل گرفت. بخشی از برنامه های نوگرایانه ی رضا شاه پهلوی ، به نقش زنان مربوط می شد. در این دوران ، زن پا از محدوده ی خانواده بیرون گذاشت و امکان آموزش به دست آورد و در سازمان های اداری جذب کار شد و یکی از مهم ترین اقدامات نیز برنامه ی کشف حجاب بود که البته در آن زمان برای جامعه ی سنتی ایران قابل تحمل نبود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">سازنده گان فیلم های ایرانی در دهه ی سی ، با نشان دادن زنان آلامد ، که لباس های بدن نما می پوشیدند و می رقصیدند و آواز می خواندند و اغواگری می کردند ، در واقع جاذبه های تجاری فیلم را شکل می دادند و با قرار دادن این زنان در قطب منفی حوادث ، با سنت گرایان همدلی نشان می دادند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">به طور کلی زن در دوران <span style="color:#ff6600;">دهه ی سی</span> سینمای ایران <span style="color:#ff6600;">فردیت</span> نداشت و فیلم سازان در گزینش بازیگران زن ، توجه چندانی به مهارت های بازیگری آنان نشان نمی دادند . زن یا عروسک خانه نشین بود یا عروسک هرزه گرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مباشران سینمای تجاری نیز برای تجسم این تیپ های عروسکی ، بیش تر به دنبال زنانی می رفتند که در عرصه های دیگر مشهور بودند، به ویژه سرمایه گذاری برای خانم های آوازخوان بسیار مقرون به صرفه و معمولن موجب توفیق تجاری فیلم بود.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />رادیو در آن زمان مخاطبان زیادی داشت و مردمی که صدای آوازخوانان را دوست می داشتند ، اشتیاق زیادی نیز برای دیدن تصویر آن ها نشان می دادند . به عنوان نمونه ، <span style="color:#ff6600;">دلکش</span> که معروف ترین آواز خوان <span style="color:#ff6600;">دهه ی سی</span> بود ، محبوب ترین بازیگر زن این دهه نیز محسوب می شود و اغلب فیلم هایی که با حضور او ساخته شد با توفیق چشمگیر تجاری رو به رو گردید.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">دکتر «کوشان» که استودیو «پارس فیلم» را بعد از شکست در«میترا فیلم» تاسیس کرد در دو فیلم <span style="color:#ff6600;">زندانی امیر</span> و <span style="color:#ff6600;">واریته ی بهاری</span> نیز از بازیگران زن فیلم قبلی اش استفاده کرد ، ولی این فیلم ها نیز چون فیلم قبلی با شکست مواجه شد. این شکست های پیاپی او را بر آن داشت که برای فیلم بعدی اش به نام <span style="color:#ff6600;">شرمسار</span> ، یک تغییر کلی در کادر فنی ، وسایل و نیز بازیگران بدهد . بازیگران فیلم های قبلی اش ، دیگر در این فیلم جایی نداشتند و او برای نخستین بار از <span style="color:#ff6600;">دلکش</span> ، <span style="color:#ff6600;">زینت مطلق</span> ، <span style="color:#ff6600;">مری پیترز</span> و <span style="color:#ff6600;">هایده آخوندزاده</span> در این فیلم بهره گرفت. فیلم برداری فیلم شرمسار ، شش ما به طول انجامید و این فلیم از ششم دی ماه <span style="font-size:85%;">1330</span> در سینماهای متروپل ، هما و رکس نمایش داده شد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">دکتر کوشان با انتخاب «دلکش» در این فیلم که در آن زمان خواننده ی محبوبی بود ، یک خط مشی شاخص را برای سالیان سال در فیلم نامه های سینمای ایران به وجود آورد و آن استفاده از آوازخوانان مشهور و محبوب روز بود برای نجات فروش فیلم که این آوازخوانان در فیلم ، به هر بهانه ای زیر آواز می زدند . این چنین بود که <span style="color:#3366ff;">فیلمفارسی</span> در سینمای ایران شکل گرفت.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash3.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash3.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> </span><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">دلکش</span> با نام اصلی «عصمت باقر پور» در سال <span style="font-size:85%;">1304</span> در «بابل» متولد شد . استعداد او توسط <span style="color:#ff6600;">عبدالعلی وزیری</span> کشف شد و فعالیت هنری اش را از سال <span style="font-size:85%;">1325</span> در رشته ی خواننده گی و با ترانه ی <span style="color:#ff6600;">ریکا جان</span> آغاز کرد. دلکش همسر سابق مهندش <span style="color:#3366ff;">شاپور یاسمی</span> –کارگردان- بود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">پرویز خطیبی</span> در باره ی دلکش می نویسد : «دلکش در دوران شکوفایی کارش ، با آهنگ های <span style="color:#3366ff;">خالدی</span> در قلب ها جای گرفت. دلکش هرگز اشعار سست و بی مایه نمی خواند و خودش ذوق آهنگ سازی داشت. ترانه ی <span style="color:#ff6600;">بُردی از یادم </span>حاصل همکاری دلکش و من و مصطفا گرگین زاده است. با آن که در دوران دلکش ، آهنگ های تند ، باب روز نبود ولی او در واقع سنت شکنی کرد و آهنگ های شادش نیز مانند آهنگ های سنگین مورد توجه قرار گرفت».</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*<br /></span><br /></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash4.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash4.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><strong><span style="font-size:130%;">مجله ی <span style="color:#3366ff;">عالم هنر</span> در شماره ی نهم به تاریخ <span style="color:#3366ff;">بیستم دی ماه <span style="font-size:85%;">1330</span></span> چنین نوشته بود : «دلکش <span style="font-size:85%;">(</span>عصمت باقرپور<span style="font-size:85%;">)</span> خواننده ی جوان و موفق بیست و شش ساله که پنج سال از آغاز فعالیت اش در رادیو می گذشت ، در اوج محبوبیت با <span style="color:#ff6600;">شرمسار</span> ، سینما را تجربه کرد و نخستین ستاره در سینمای ایران شد که چهره و حضورش می توانست باعث موفقیت هر فیلمی باشد. هر چند که حرفه ی خواننده گی ، اساس بهره برداری از او در همه ی فیلم هایش بود».</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash5.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash5.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="color:#ff6600;">دلکش</span> بعد از این در فیلم های بسیاری بازی کرد . خواننده ای که آن زمان نام اش سر زبان ها بود و می توانست در کسب و کار سینما ، عنصری پولساز باشد. سینمای ایران همیشه به این نوع محبوبیت ها گرایش داشته و از آن ها سود جسته است. به قول دکتر <span style="color:#3366ff;">هوشنگ کاوسی</span> که در آن زمان نوشته بود : <span style="color:#3366ff;">صدای دلکش ، ستارالعیوب فیلم های فارسی است</span>.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">دلکش با بازی اش در فیلم های مختلف ، محبوبیت بسیار زیادی در بین تماشاگران فیلم های ایرانی پیدا کرد . داستان نخستین فیلم های دلکش از جمله <span style="color:#ff6600;">شرمسار</span> ، بسیار نزدیک به اسطوره ای بود که مردم از این هنرمند ساخته بودند . دلکش در این فیلم ، دختری روستایی بود که فریب می خورد و به شهر می آید و خواننده ی کاباره های تهران می شود. در واقع ، خواننده گی در این فیلم ها ، عارضه ی فریب خورده گی معرفی می شد و به طور ضمنی مورد تقبیح قرار می گرفت. اما با این همه ، نوعی تحرک طبقاتی و کسب شهرت و اعتبار نیز به حساب می آمد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">از منظر مردم ، دلکش دختری روستایی و سنتی و تهیدست تصور می شد که توسط آهنگ سازان کشف شده بود و پله های ترقی را طی کرده بود. جامعه ی ایران ، ساختارهای سنتی خود را ترک می کرد و جامعه ی مدرن ، مدعی گسست زنجیرهای نژادی ، جنسی ، قومی و طبقاتی بود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">در چنین شرایطی «دلکش» یکی از چهره های مثالی روزگار نوین بود . او آواز می خواند و به اشکال تراشی سنت گرایان تن نمی داد و امکان آن را می یافت که از پایین ترین لایه های جامعه تا بالاترین موقعیت های اجتماعی صعود کند. اما با این همه دلکش از دیدگاه مردم ، خاکی و مردم دار بود و به موقعیت ممتاز خود مغرور نشده بود . این چنین بود که مردم در باره ی دست و دل بازی های او افسانه سرایی ها می کردند ، افسانه هایی که می توانست چندان منطبق با واقعیت هم نباشد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash6.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash6.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span>دلکش در اغلب قریب به اتفاق فیلم های خود ، خواننده ای بود که گرچه با انگاره های اخلاقی جامعه ی سنتی هم نوایی چندانی نداشت ، اما وجه اخلاقی شخصیت خود را حفظ می کرد و با فداکاری و از خود گذشته گی ، خود را با موازین و باورهای سنت گرایان منطبق می کرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">دلکش در بازیگری استعدادی نداشت و خود نیز از این مسئله آگاه بود. او در آغاز برای حضور در جلوی دوربین سینما مردد بود ، اما دکتر کوشان تردید های او را برطرف ساخت و دلکش شهامت آن را یافت که بازیگر ی سینما را نیز تجربه کند. مردم هم از دلکش ، توقع بازیگری نداشتند ، در واقع مردم به تماشای فیلم های او می رفتند که کاباره ای مصوّر ببینند و این خواننده ، تازه ترین آهنگ هایش را در اجرایی تصویری برای شان بخواند. دلکش تا حدودی قالبی مردانه داشت و گاهی نیز همچون فیلم <span style="color:#ff6600;">ظالم بلا</span> ، لباس مردانه به تن می کرد و با صدای بم آواز می خواند.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash7.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash7.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">بدین ترتیب ، فیلم های دلکش از بازار پاسخ مثبت گرفت و این خواننده تا سال های <span style="color:#ff6600;">آخر دهه ی سی</span> در سینما باقی ماند. اما از آن پس ، خواننده ها و زنان بازیگر دیگری به سینمای ایران را یافتند و شهرت افسانه ای دلکش تا حدودی فروکش کرد و دلکش ناگزیر به ترک کردن سینما شد تا این که در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1351</span> و در سرآغاز روزهای کهنسالی ، بار دیگر با بازی در فیلم <span style="color:#3366ff;">قمار زندگی</span> ساخته ی <span style="color:#3366ff;">عباس کسایی</span> به سینما بازگشت. اما اسطوره ی دلکش دیگر شکسته شده بود و نسل جدید همدلی چندانی با او نداشت . فیلم در بازار شکست خورد و دلکش برای همیشه ازسینمای ایران کناره گرفت... دلکش در طول فعالیت بازیگری خود در سینما ، یازده فیلم بازی کرد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash8.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/delkash8.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">دهه ی سی ، سر آغاز <span style="color:#cc0000;">حاکمیت رقص و آواز</span> در سینمای ایران تا سال <span style="font-size:85%;">1357</span> است. این نوع حرکت ، سطح توقع تماشاچی سینما را تا حد تنها رقص و آواز پایین آورد و تهیه کننده گان نیز به این خواسته ی آن ها جامه ی عمل می پوشاندند.این مطلب سبب گردید که که هنر بازیگری سینما بی رنگ شده و زیر سیطره ی رقص و آواز گم شود ، تا جایی که ما تا سالیان سال اثری از بازی تفکر برانگیز در سینمای ایران مشاهده نمی کنیم.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>آنسه ... بیست و هشتم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</strong></span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong><span style="color:#cc6600;">اگر نظر یا پیشنهادی دارید با این ایمیل آدرس با ما تماس بگیرید:</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><div align="center"><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#3366ff;"><strong><a href="mailto:setarehbanou@gmail.com">setarehbanou@gmail.com</a></strong></span></div><div align="right"><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-8907204615434107010?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-55563540105642473082008-01-18T08:43:00.000-08:002008-02-29T14:39:47.250-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">ژاله علوّ</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/Jaleh.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/Jaleh.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><strong><span style="font-size:130%;"><div align="center"><span style="color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">ژاله علو</span> در سال <span style="font-size:85%;">1306</span> در تهران به دنیا آمد. او فارغ التحصیل دانشسرای مقدماتی تهران در سال <span style="font-size:85%;">1326</span> بود و بعد در سال <span style="font-size:85%;">1328</span> به هنرستان هنرپیشگی رفت و در سال <span style="font-size:85%;">1329</span> از این هنرستان فارغ التحصیل شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ژاله ی علو همسر سابق مرحوم <span style="color:#ff9966;">نصرت الله محتشم</span> - کارگردان و بازیگر- تئاتر بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />او ابتدا به تئاتر روی آورد و در سال <span style="font-size:85%;">1328</span> با نمایشنامه ی <span style="color:#ff9966;">ماری مادلن</span> در تئاتر فردوسی فعالیت تئاتری خود را آغاز همزمان با ثبت نام اش در هنرستان هنرپیشگی آغاز کرد ، حدود یک سال در تئاتر فردوسی فعالیت کرد و بعد از آن به تئاتر تهران رفت و پس از مدتی دوباره به تئاتر فردوسی بازگشت. در مدت فعالیت تئاتری اش در بیش از بیست نمایشنامه ایفای نقش کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ژاله علو از صدای بسیار خوبی برخوردار بود و در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1331</span> به رادیو رفت و به گوینده گی برنامه های مختلف پرداخت. یک سال بعد ، در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1332</span> فعالیت خود را در زمینه ی دوبله آغاز کرد و در فیلم های زیادی به جای هنربازیگران معروف سینمای جهان حرف زده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ژاله علو در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1327</span> وارد سینما شد. نخستین فیلمی که در آن بازی کرد فیلم <span style="color:#ff9966;">توفان زندگی</span> نام داشت و آخرین فیلم سینمایی اش ، فیلم <span style="color:#ff6600;"><span style="color:#ff9966;">سلطان </span><span style="color:#000000;">ساخته ی</span> <span style="color:#000000;">مسعود کیمیایی</span> </span>در سال <span style="font-size:85%;">1375</span> بود. او در طول فعالیت بازیگری اش در سینما پنجاه فیلم بازی کرد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"> بیست و هشتم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-5556354010564247308?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-78132377576121092212008-01-08T03:53:00.000-08:002008-02-29T14:59:21.085-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">دوران دوم سینمای ایران</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">رقیه چهره آزاد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*<span style="color:#ffffff;"></span></strong>*</span><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">با پایان گرفتن جنگ دوم جهانی ، دکتر «اسماعیل کوشان» که تحصیلات خود را در رشته ی اقتصاد در برلین و استانبول به پایان رسانده بود ، ابتدا در کشور ترکیه ، دو فیلم خارجی را به فارسی دوبله کرد ...ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دکتر کوشان در سال <span style="font-size:85%;">1325</span> به ایران آمد و استودیو <span style="color:#ff6600;">میترا فیلم</span> را واقع در لاله زار <span style="font-size:85%;">( </span>پاساژ ساعتچی<span style="font-size:85%;">)</span> برای دوبله افتتاح کرد. او میترا فیلم را با مشارکت حسن علی شیخ ، علی محمد شیخ ، طاهر خلیل ضیایی ، اصلان افشار ، مهدی انصاری ، اسفندیار یگانگی ، ابوالقاسم تفضلی و مهدی حمزوی تاسیس کرد که پس از ورشکستگی به <span style="color:#ff6600;">پارس فیلم</span> تغییر نام داد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">دکتر کوشان که «پدر سینمای ایران» لقب گرفته است تهیه کننده ی اولین فیلم ناطق سینمای ایران بعد از دوران فترت یعنی فیلم <span style="color:#ff6600;">توفان زندگی</span> در سال <span style="font-size:85%;">1327</span> بود. او امکان تهیه ی نخستین فیلم اپیزودیک را به نام <span style="color:#cc0000;">واریته ی بهار</span> در سال <span style="font-size:85%;">1328</span> فراهم ساخت و بانی نخستین فیلم اسکوپ سیاه و سفید با نام <span style="color:#cc0000;">اتهام</span> در سال <span style="font-size:85%;">1335</span> ، نخستین فیلم اسکوپ رنگی با نام <span style="color:#cc0000;">عروس فراری</span> در سال <span style="font-size:85%;">1337</span> و نخستین فیلم های تولید مشترک با فرانسه با نام <span style="color:#cc0000;">ابرام در پاریس</span> به سال <span style="font-size:85%;">1343</span> و فیلم مشترک با ترکیه با نام <span style="color:#cc0000;">عدل الهی</span> در سال <span style="font-size:85%;">1348</span> بود.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/kooshan.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/kooshan.jpg" border="0" /></a></div><div align="right"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">دکتر کوشان</span> در فاصله ی سال های <span style="font-size:85%;color:#cc0000;">1326</span> تا <span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:85%;">1357</span> </span>ده ها فیلم تهیه ، کارگردانی و فیلم برداری کرد و گاهی در سال چهار تا پنج فیلم می ساخت و در سال <span style="font-size:85%;">1350</span> کمترین دقتی بر کارش نداشت و در مواردی فیلم نامه اش را پشت قوطی سیگار می نوشت و در فیلم هایی که در عنوان بندی ، نام اش به عنوان کارگردان ثبت بود ، همه ی امور را به برادرش <span style="color:#cc0000;">محمود</span> واگذار می کرد. ضعف فیلم های کوشان در پارس فیلم همواره مورد انتقاد منتقدان بود .<span style="color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">دکتر کوشان در اردیبهشت ماه سال <span style="font-size:85%;">1326</span> ، تهیه ی فیلم <span style="color:#ff6600;">توفان زندگی</span> را دراستودیو میترا فیلم آغاز کرد . او برای کارگردانی این فیلم از علی دریا بیگی که سابقه ی درخشانی در تئاتر داشت ، استفاده برد . دکتر کوشان در این باره می گفت :</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">تقریبن همه موافق بودیم که از بازیگران جدید و غیر تئاتری استفاده کنیم و به پیشنهاد علی دریا بیگی یک آگهی در روزنامه انتشار دادیم به این مضمون که : « شرکت میترا فیلم برای تهیه ی فیلم " فروز و فرزانه" نوشته ی استاد "نظام وفا" به زبان فارسی در تهران زیر نظر استاد فن علی دریا بیگی ، به عده ای از بانوان و آقایان با ذوق و قریحه نیازمند است».</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">بدین ترتیب بیش از پنجاه تن مراجعه کردند و به تعلیم اصول صحیح بازیگری در کلاسی که دریا بیگی اجازه ی تاسیس اش را در <span style="font-size:85%;">21</span> بهمن ماه <span style="font-size:85%;">1325</span> از وزارت کار تبلیغات کسب کرده بود ، مشغول شدند. بیش ترشان استعداد این کار را نداشتند و در نهایت دریابیگی ناچار شد برای کمبود کادر بازیگران اش ، از بازیگران تئاتر نیز استفاده کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">بنابراین دریا بیگی از حضور زنان بازیگر تئاتر آن زمان مانند رقیه چهره آزاد ، نیک تاج صبری و اعظم دانایی در کنار بازیگران جدید <span style="color:#ff6600;">مهر اقدس خواجه نوری</span> ، <span style="color:#ff6600;">اوینا اوشید</span> ، <span style="color:#ff6600;">زینت مودب</span> ، <span style="color:#ff6600;">مادام اسکامپی</span> ،<span style="color:#ff6600;"> ماری نصیرزاده</span> ، <span style="color:#ff6600;">پولا</span> ، <span style="color:#ff6600;">هدا</span> ، و <span style="color:#ff6600;">ژاله علو</span> در سینما استفاده کرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">پس از سال <span style="font-size:85%;">1304</span> که در زمینه ی تئاتر <span style="color:#cc0000;">جامعه ی باربد</span> و <span style="color:#cc0000;">کمدی اخوان</span> بر فعالیت های خود افزودند ، کم کم خانم های مسلمان نیز به سوی این گروه ها جلب شدند. یکی از نخستین خانم هایی که جذب گروه های تئاتر شد خانم <span style="color:#ff6600;">رقیه چهره آزاد</span> بود.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"> </div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/ChehrehAzad.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/ChehrehAzad.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">خانم <span style="color:#ff6600;">رقیه چهره آزاد</span> در سال <span style="font-size:85%;">1286</span> در تهران به دنیا آمد. نام اصلی اش <span style="font-size:85%;">«</span>رقیه فخرالملوک توکلی<span style="font-size:85%;">»</span> بود و بعدها لقب <span style="color:#cc0000;">مادر سینمای ایران</span> را به او دادند. او از کودکی در منازل به اجرای نمایش می پرداخت و تئاتر حرفه ای را از سال <span style="font-size:85%;">1305</span> در جامعه ی باربد زیر نظر <span style="color:#cc0000;">اسماعیل مهرتاش</span> آغاز کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ماجرای <span style="color:#ff6600;">رقیه چهره آزاد</span> ماجرای جالبی ست و خود او در این باره چنین گفته اند:<span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />تازه با همسرم مهندس <span style="font-size:85%;">«</span>نعمت ناصر<span style="font-size:85%;">»</span> ازدواج کرده بودم . شوهرم از عشق و علاقه ی من به بازیگری آگاه بود و در ضمن خوب می دانست که در آن زمان بازیگری به ویژه برای خانم ها جُرم بزرگی محسوب می شود. یک شب حرف دلم را با او در میان گذاشتم و در کمال تعجب و حیرت دیدم که با این مسئله نه تنها مخالفتی ندارد ، بلکه صد در صد موافق است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من فوری دست به کار شدم و اولین پیشنهادی را که از جانب گروه <span style="color:#cc0000;">خیرخواه</span> و <span style="color:#cc0000;">ملک آرا</span> شده بود را پذیرفتم. پس از یک دوران طولانی تمرین ، شب نمایش با یک دنیا عشق و آرزو و در ضمن ترس و وحشت روی صحنه رفتم. بازی من با موفقیت همراه بود اما آخر شب که نمایش تمام شد خبر آوردند که عده ای بیرون سالن جمع شده اند و قصد دارند مرا کتک بزنند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مدتی به بحث و گفت و گو گذشت و بالاخره همسرم دستم را گرفت و مرا سوار درشکه کرد و به منزل برد. از آن گروه که قصد هجوم داشتند کوچک ترین صدایی در نیامد و نمایش ما چند شب دیگر هم ادامه پیدا کرد. پس از خاتمه ی تئاتر ، یکی از متعصبین محل به شوهرم پیغام داد که اگر جلوی همسرت را نگیری و او باز هم به این کار ادامه بدهد ، حُکم می کنم و روز روشن و در حضور مردم سنگسارش کنند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مهندس به آن آقا جواب داد که به موجب احکام شرع و قوانین موجود ، زن باید مطیع و فرمانبردار من باشد که هست و هر کاری که صورت داده ، به خواست و دستور من بوده است . بنابراین دلیلی نمی بینم که جناب عالی چنین حکمی صادر بفرمایید.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در واقع شجاعت و استقامت شوهرم بود که به من اجازه داد کار هنری ام را دنبال کنم و گرنه چه بسا زنانی که در آرزوی بازیگری در کنج خانه ها پوسیدند . به هر حال ، من از همان زمان نام مستعار <span style="color:#ff6600;">چهره آزاد</span> را برای خودم انتخاب کردم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در ارتباط با فیلم <span style="color:#ff9966;">توفان زندگی</span> ، رقیه چهره آزاد در باره ی نحوه ی انتخاب بازیگران فیلم گفت :<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#cc0000;">دریا بیگی</span> در بدو امر از من و خانم <span style="color:#ff6600;">ژاله علو</span> که در جامعه ی باربد با وی همکاری می کردیم ، دعوت کرد که در این فیلم بازی کنیم. سایر هنرپیشه ها نیز از طریق چاپ آگهی در مطبوعات انتخاب شدند که در میان آن ها می توانم از <span style="color:#ff6600;">مهراقدس خواجه نوری</span> ، <span style="color:#ff6600;">اوینا اوشید</span> نام ببرم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من که در آن زمان حدود سی سال داشتم ، قرار شد نقش مادر ِ پسر را بازی کنم خانم <span style="color:#ff6600;">مهراقدس خواجه نوری</span> نیز نقش مادر دختر <span style="font-size:85%;">(</span> ژاله علو<span style="font-size:85%;">)</span> را ایفا کرد. بعد از این که دریا بیگی مرا برای بازی در فیلم توفان زندگی انتخاب کرد ، با <span style="color:#cc0000;">اسماعیل کوشان</span> در موسسه ی <span style="color:#cc0000;">میترا فیلم</span> ملاقات کردم و او از بازی من و خانم <span style="color:#ff6600;">علو</span> در این فیلم بسیار استقبال کرد. دریابیگی ، فیلم برداری را طوری زمان بندی کرده بود که به کار تئاتر ما ضربه ای نزند و به همین دلیل ما هم در فیلم بازی می کردیم و هم بعدازظهرها در جامعه ی باربد ، بازیگری تئاتر می کردیم .<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من که آن زمان دو فرزند داشتم ، برای این که هم به کار سینما برسم و هم تئاتر ، بچه هایم را سر صحنه ی فیلم برداری می بردم و بلافاصله بعد از پایان کار فیلم بردرای ، همراه آن ها به جامعه ی باربد می رفتم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />با وجود جذابیت های سینما در آن زمان ، من بازی در تئاتر را به بازیگری در سینما ترجیح می دادم و به همین دلیل در ابتدا ، علاقه ی زیادی به هنرپیشگی در سینما نداشتم ، شاید همین مسئله عاملی شد که هنگام اکران فیلم توفان زندگی ، هیچ وقت برای دیدن آن به سینما نروم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#cc0000;">توفان زندگی</span> با این که اولین فیلم ناطق فارسی در آن زمان بود ، هنگام نمایش بر خلاف آن چه پیش بینی می شد مورد استقبال قرار نگرفت و طی یک ماه و اندی اکران در سینما <span style="color:#cc0000;">رکس </span>تهران ، تنها حدود هشتصد تومان فروش کرد . شاید همین مسئله باعث شد که موسسه ی <span style="color:#cc0000;">میترا فیلم</span> در همان ابتدای راه ، دچار ورشکستگی شود و اسماعیل کوشان تصمیم بگیرد یک سال بعد از آن ، استودیو <span style="color:#cc0000;">پارس فیلم</span> را پایه گذاری کند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />چند ماه بعد از فیلم توفان زندگی ، اسماعیل کوشان پاکتی که حاوی دویست تومان پول بود را به عنوان حق الزحمه ی بازی در این فیلم برایم فرستاد که من آن را باز پس فرستادم . بعدها از طرف استودیو <span style="color:#cc0000;">پارس فیلم</span> تشویق نامه ای که دکتر کوشان آن را امضا کرده بود به من داده شد که هنوز آن را به عنوان یادگار دوران بازی در فیلم توفان زندگی ، نگه داشته ام.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#cc0000;">دکتر کوشان</span> در مجله ی <span style="color:#cc0000;">جوانان</span> چاپ تهران ، شماره <span style="font-size:85%;">438</span> ، دوشنبه <span style="font-size:85%;">18</span> فروردین <span style="font-size:85%;">1354</span> می گوید :<span style="color:#cc6600;"> ما برای تهیه ی این فیلم و تشکیل استودیو صد هزار تومان سرمایه گذاشته بودیم ... فیلم برداری توفان زندگی حدود ده ما طول کشید چون در اواسط فیلم ، ماشین صدا خراب شد و من مجبور شدم برای آوردن متخصص به مصر بروم . حداکثر دستمزدها در این فیلم برای هنرپیشگان دوهزار تومان بود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><br /><span style="color:#cc0000;">فخری ناظمی</span> ، بازی خانم های بازیگر را در این فیلم در مجله ی <span style="color:#cc0000;">جهان نو</span> ، اردیبهشت ماه <span style="font-size:85%;">1327</span> این گونه نقد و ارزیابی کرد: <span style="color:#cc6600;">از میان هنرپیشگان زن ، اوینا اوشید در رُل ناهید و نیک تاج صبری در رُل عمه ی مصطفا ، خوب بازی کردند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما <span style="color:#cc0000;">مجید محسنی</span> اعتقاد داشت : <span style="color:#cc6600;">سر و صدای زیاد ، دخالت دریا بیگی – که اولین استاد من در کلاس تئاتر بود- باعث دیدار از فیلم شد. زحمات زیادی کشیده بودند ولی انتظار مشتاقان را برآورده نمی کرد . صرف نظر از تصویر و صدای نامناسب ، در کمال تعجب بازی های خوبی هم در فیلم ندیدم.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در فیلم توفان زندگی ، <span style="color:#ff6600;">مادام اسکامپی</span> که در آن زمان رقص و حرکات موزون را در هنرستان هنرپیشگی تدریس می کرد به همراه <span style="color:#ff6600;">ماری نصیر زاده</span> ، در این فیلم بیش تر وظیفه ی گروه رقص را بر عهده داشتند .<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#cc0000;">داریوش اسدزاده</span> در یاد آوری خاطرات مربوط به هنرستان هنرپیشگی می گوید :<span style="color:#cc6600;"> دوره ای که ما در هنرستان هنرپیشگی بودیم خانم اسکامپی که سوئدی بود و شوهرش ایرانی بود ، تدریس رقص و نرمش می داد . مادام اسکامپی بعدها در دانشکده ی هنرهای زیبای تهران تدریس کرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />فیلم توفان زندگی ، تنها حضور خانم ها <span style="color:#ff6600;">اوینا اوشید</span> <span style="font-size:85%;">(</span>نقش اول فیلم<span style="font-size:85%;">)</span> ، <span style="color:#ff6600;">اعظم دانایی</span> ، <span style="color:#ff6600;">پولا</span> و <span style="color:#ff6600;">هدا</span> محسوب می شود و این خانم ها به جز این فیلم ، دیگر در هیچ فیلمی ظاهر نشدند. از این میان ، <span style="color:#ff6600;">اوینا اوشید</span> نخستین خلبان زن ایرانی بود که در شهریور <span style="font-size:85%;">1323</span> توانست در باشگاه هواپیمایی کشوری ، دوره ی کامل خلبانی را بگذراند. او از جمله داوطلبانی بود که برای شرکت در فیلم توفان زندگی در کلاس دریابیگی نام نویسی کرده بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بنابراین همان طور که خانم <span style="color:#ff6600;">رقیه چهره آزاد</span> اشاره کردند با تمام دوراندیشی هایی که دکتر کوشان در انتخاب عوامل فیلم داشت ، این فیلم از نظر فروش با شکست مواجه گردید و میترا فیلم منحل شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />رقیه چهره آزاد علاوه بر بازی در نمایش های مختلف ، سینما را از سال <span style="font-size:85%;">1327</span> با فیلم <span style="color:#cc0000;">توفان زندگی</span> آغاز کرد و آخرین فیلم اش <span style="color:#cc0000;">تهران روزگار نو</span> بود که در سال در سال <span style="font-size:85%;">1378</span> اکران شد. او در مدت زمان بازیگری اش در سینما حدود سی و هفت فیلم بازی کرد که چهره ی او در فیلم مادر <span style="font-size:85%;">(</span>علی حاتمی<span style="font-size:85%;">) </span>در سال <span style="font-size:85%;">1368</span> ، در یادها مانده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />رقیه چهره آزاد در سال <span style="font-size:85%;">1373</span> در تهران درگذشت. روحش شاد و یادش گرامی باد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><br /><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">با سپاس از همکاری : <span style="color:#ff6600;">شهرزاد. ش</span></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">هیجدهم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong><br /></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-7813237757612109221?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-14711694340220410452008-01-04T06:50:00.000-08:002008-03-01T07:25:01.839-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">فخرالزمان جبار وزیری</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">ایران دفتری</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">همزمان با اقداماتی که جهت نمایش فیلم «فردوسی در توس» در جریان بود ، <span style="color:#3366ff;">اردشیر ایرانی</span> و <span style="color:#3366ff;">سپنتا </span>از طریق تجارت خانه ی «نوریانی» که کار ترخیص فیلم های <span style="color:#3366ff;">امپریال فیلم</span> را به عهده داشت ، با آگهی هایی ، به استخدام بازیگر جهت محصولات آینده ی خود در هندوستان پرداختند . داوطلبان بازی در فیلم فارسی در هندوستان ، خارج از انتظار شد تا جایی که تجارت خانه ی نوریانی ناچار شد آگهی های جدیدی چاپ کند تا مراجعات داوطلبان را متوقف سازد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">برای سومین فیلم «عبدالحسین سپنتا» دو بازیگر زن انتخاب شدند : فخر الزمان جبار وزیری و ایران دفتری.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;"><span style="color:#ff6600;">فخرالزمان جبار وزیری</span> که تازه از سفر غرب و کسب تحصیل و تجربه ی بازیگر به تهران برگشته بود ، در اوائل سال <span style="font-size:85%;">1312</span> با کمک آوانس اوگانیانس ، به اداره ی مدرسه ی آرتیستی سینما رفته بود . فخر الزمان پس از دیدن آگهی استخدام بازیگر ، ترجیح داد وارد مرحله ی عملی تر بازیگری شود و بدین ترتیب پروژه ی اوگانیانس را دچار مشکل کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/Fakhr1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/Fakhr1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">فخر الزمان جبار وزیری</span> برای این که بهترین باشد ، همه ی شرایط لازم را داشت و به همین دلیل ، هیچ تردیدی در انتخاب اش نبود و به عنوان بازیگر نخست زن فیلم <span style="color:#3366ff;">شیرین و فرهاد</span> انتخاب شد. او یکی از نخستین خانم های ایرانی ست که در سینمای ناطق شرکت کرده است . فخر الزمان پس از پایان تحصیلات اش در مدارس تهران ، برای تکمیل تحصیلات به پاریس رفت و مدت سه سال مشغول انجام کارهای خود بود و در ضمن به اسرار و حرکات فنی ظریف آرتیستی نیز آشنا شد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«فخر الزمان جبار وزیری» در سه فیلم <span style="color:#3366ff;">شیرین و فرهاد</span> ، <span style="color:#3366ff;">چشم های سیاه</span> و <span style="color:#3366ff;">لیلی و مجنون</span> ایفای نقش کرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />خانم بازیگر دیگری که در این سال ها دل به دریا زد و در سینما فعالیت کرد ، خانم <span style="color:#ff6600;">ایران دفتری</span> بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*<br /></span><span style="color:#ff6600;">ایران دفتری</span> در ابتدا یکی از نقش های فرعی «شیرین و فرهاد» را بر عهده داشت . دفتری بعدها در اواسط دهه ی چهل ، بار دیگر به سینمای ایران راه یافت و به ویژه پس از بازی در فیلم <span style="color:#3366ff;">قیصر</span> <span style="font-size:85%;">(</span>مسعود کیمیایی – <span style="font-size:85%;">1348 )</span> به یکی از مادران شیرین سینمای ایران مبدل شد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*<br /></span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/daftari2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/daftari2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="color:#ff6600;">ایران دفتری</span> به تشویق همسرش «ضیاء دفتری» بدون حجاب روی صحنه رفته بود . او شاگرد اولین دوره ی هنرستان هنرپیشه گی بود که با عزمی راسخ و قلبی پُر از امید مقاومت کرد تا دوران شکوفایی تئاتر آغاز شد و تماشاخانه ی تهران و تئاتر فرهنگ ، تئاتر فردوسی و تئاتر سعدی وغیره ، صحنه ی هنرنمایی زنان هنرمند شدند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">ایران دفتری</span> از نحوه ی ورودش به اکیپ فیلم شیرین و فرهاد چنین می گوید :</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«من از طریق آقای «کرمانشاهی» با «سپنتا» آشنا شدم آن روزها <span style="color:#ff6600;">فخر الزمان جبار وزیری</span> به تازه گی از فرنگ برگشته بود و در مدرسه ی آرتیستی آوانس اوگانیانس مشغول کار بود. ابتدا قرار بود فیلم شیرین و فرهاد توسط یک کارگردان هندی که به <span style="color:#3366ff;">مستر هومی</span> مشهور بود ، ساخته شود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">سرپرست استودیو <span style="color:#3366ff;">امپریال فیلم</span> نیز یک ایرانی به نام <span style="color:#3366ff;">اردشیر ایرانی</span> بود ، ولی جالب این که وی که تابعیت ایرانی داشت ، هرگز ایران را ندیده بود .</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">در آن زمان برای ساختن فیلم ، اجازه ی خروج از کشور به کسی داده نمی شد و تنها به دلیل ساختن فیلم <span style="color:#3366ff;">فردوسی</span> توسط <span style="color:#3366ff;">سپنتا</span> بود که به اعضای گروه اجازه داده شد برای فیلم برداری عازم هند شوند. البته مرحوم «نصرت الله محتشم » که از بازیگران سرشناس تئاتر آن دوره و کارمند دولت بود ، با تلاش فراوان موفق شد برای اعضای گروه روادید بگیرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">بلافاصله من و آقای سپنتا که همسر و مادرش را نیز به همراه داشت و هم چنین آقای <span style="color:#3366ff;">نوریانی</span> آهنگ ساز این فیلم ، از طریق اصفهان و شیراز ، راهی بمبئی شدیم و در روزهای سال <span style="font-size:85%;">1314</span> شمسی ، کار فیلمبرداری را در دکورهای استودیو امپریال فیلم آغاز کردیم.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«سپنتا» قبل از حرکت ، مشخصات تمام بازیگران را برای «اردشیر ایرانی» فرستاده بود و او قراردادها را آماده کرده بود و به محض ورود ما به بمبئی ، قرارداد بازی در فیلم را امضا کردیم . <span style="color:#3366ff;">سپنتا </span>فیلم نامه ی <span style="color:#3366ff;">شیرین و فرهاد</span> را از قبل آماده نکرده بود و به همین دلیل هنگامی که وارد بمبئی شدیم ، شروع کرد به نوشتن فیلم نامه.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">پس از نوشتن فیلم نامه بود که تازه مشخص شد بازیگران چه نقشی را بازی کنند ... در آن جا مشخص شد که <span style="color:#ff6600;">فخر الزمان جبار وزیری</span> در نقش <span style="color:#ff9966;">شیرین</span> و <span style="color:#ff6600;">سپنتا </span>نقش <span style="color:#ff9966;">فرهاد</span> را بازی می کند . من در نقش ندیمه و <span style="color:#ff6600;">روح انگیز سامی نژاد </span>در نقش <span style="color:#ff9966;">شکر</span> انتخاب شدیم.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/daftari1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/daftari1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span> فیلم موزیکال بود و بخش اعظم گفت و گوها باید به صورت ترانه و آواز بیان می شد و من که آن زمان صدای رسا و خوبی داشتم به خوبی از عهده ی کار برمی آمدم . صدای خوب من باعث شد که در چند سکانس از فیلم ، به جای خانم <span style="color:#ff6600;">جبار وزیری</span> بخوانم و وی تنها لب بزند. آقای <span style="color:#3366ff;">نوریانی</span> نیز با نواختن ویلون ، موسیقی فیلم را ساخته بود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">کار ساختن این فیلم حدود هشت ماه طول کشید و در این مدت تمام فیلم برداری در دکورهای ساخته شده در فضای بسته انجام می شد... به هر طریق فیلم برداری شیرین و فرهاد در اواخر سال <span style="font-size:85%;">1314</span> به اتمام رسید و من به همراه آقای نوریانی از طریق مشهد ، به تهران بازگشتیم. آقای سپنتا نیز به همراه سایر اعضای گروه به پاکستان رفتند تا فیلم بعدی سپنتا را در آن جا جلوی دوربین ببرند.»</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فیلم بعدی سپنتا که خانم <span style="color:#ff6600;">دفتری</span> به آن اشاره کردند <span style="color:#3366ff;">چشم های سیاه</span> یا «فتح لاهور به دست نادرشاه» نام داشت که طی دو ماه فیلم برداری شد . بازیگرانی که در این فیلم شرکت داشتند عبدالحسین سپنتا در نقش همایون ، سهراب پوری در نقش راجا ، امیرحسنی در نقش مرتاض و خانم ها <span style="color:#ff6600;">فخرالزمان جبار وزیری</span> در نقش<span style="color:#ff9966;"> هما</span> ، خانم <span style="color:#ff6600;">گلاب</span> در نقش <span style="color:#ff9966;">بانو</span> و خانم <span style="color:#ff6600;">شاسی </span>در نقش <span style="color:#ff9966;">دهقان</span> بودند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فیلم «چشم های سیاه» برای نخخستین بار از تاریخ دوازدهم خرداد <span style="font-size:85%;">1315</span> به مدت بیست و هشت شب در سینماهای ایران نو و پارس به نمایش در آمد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">آخرین فیلمی که در آن سال ها توسط سپنتا ساخته شد و در کارخانه ی<span style="color:#ff6600;"> ایست ایندیا فیلم</span> کلکته کلید خورد ، <span style="color:#3366ff;">لیلی و مجنون</span> نام داشت . فیلم برداری این فیلم در سال <span style="font-size:85%;">1315</span> در کلکته انجام شد . نقش زن نخست این فیلم را همانند فیلم های سابق خانم <span style="color:#ff6600;">فخر الزمان جبار وزیری</span> بر عهده داشت که در نقش <span style="color:#ff9966;">لیلی</span> ظاهر شد. این فیلم به مدت <span style="font-size:85%;">144</span> دقیقه در فروردین سال <span style="font-size:85%;">1316</span> آماده ی نمایش شد و این پایان فیلم سازی آن دوران محسوب می شود.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/Fakhr2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/Fakhr2.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><div><div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">از سال <span style="font-size:85%;">1316</span> تا سال <span style="font-size:85%;">1326</span> هیچ فیلمی در سینمای ایران ساخته نشد و این هم به دلیل عقب مانده گی تکنیکی ، رقابت نابرابر با فیلم های خارجی و حمایت نکردن دولت بود که سبب فرو پاشی سینمای ایران شد و نیز وقوع جنگ جهانی دوم نیز باعث شد که تا سال <span style="font-size:85%;">1326</span> در ایران هیچ فیلمی جلوی دوربین نرود.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">چهاردهم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span></div></div></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-1471169434022041045?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-20755949460983752382007-12-31T08:46:00.000-08:002008-03-01T07:51:37.020-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">آسیه شریعتمداری</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">قدسی پرتوی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">در سال <span style="font-size:85%;">1309</span> ، همزمان با فیلم برداری فیلم "آبی و رابی" ، <span style="color:#cc66cc;">ابراهیم مرادی</span> نیز فیلم برداری فیلم انتقام برادر یا "روح و جسم" را آغاز کرد ولی به دلایل مختلف این فیلم نیمه کاره ماند و هفتصد متر آن ، بیش تر ساخته نشد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مرادی همین مقدار فیلم را همراه با یک پرده ی رقص در رشت و بندر انزلی به نمایش گذاشت و بعد راهی تهران شد تا بتواند تهیه کننده ای برای فیلم بعدی خود پیدا کند. در این فیلم که تنها حدود چهل و پنج دقیقه ی آن ساخته شده بود ، خانم ها <span style="color:#ff6600;">لیدا ماطاوسیان</span> و <span style="color:#ff6600;">ژاسمن ژوزف</span> بازی کردند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*<br /></span>با آوردن نام <span style="color:#ff6600;">لیدا ماطاوسیان</span> و <span style="color:#ff6600;">ژاسمن ژوزف</span> بهتر است این نکته یاد آوری شود که در آن سال ها ، خانم های ارمنی برخلاف خانم های مسلمان حق داشتند که بدون حجاب و با کلاه های جورواجور در خیابان ها ظاهر شوند و به همین دلیل حضور آن ها در نمایش نامه های مختلف و نیز در فیلم ها سر و صدایی به وجود نمی آورد .</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">یکی از اولین خانم های ارمنی که در ایران بر روی صحنه ی تئاتر رفت <span style="color:#ff6600;">مادام پری آقابابایف</span> بود که صدای گرمی هم داشت و پس از او خانم <span style="color:#ff6600;">لی لی لازاریان</span> که معلم رقص بود و سرانجام خانم<span style="color:#ff6600;"> لُرتا</span> همسر" عبدالحسین نوشین" در نمایش نامه ها شرکت کردند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اما جالب است بدانید که پیش از شرکت بانوان ارمنی در تئاتر ، نقش بانوان را مردان جوانی که خوش سیما هم بودند، به عهده می گرفتند. دو تن از این بازیگران <span style="color:#cc66cc;">فضل الله بایگان</span> و سرهنگ <span style="color:#cc66cc;">عبدالرحیم اعتماد مقدم</span> بودند که بایگان تا سال <span style="font-size:85%;">1330</span> فعالیت هنری مداوم داشت و " سرهنگ اعتماد مقدم" تا سالیان طولانی با " جامعه ی باربد" و <span style="color:#cc66cc;">اسماعیل مهرتاش</span> همکاری می کرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">علاوه بر این دو نفر ، هنرمندی با نام کنگرلو هم معمولن نقش کلفت خانه را بازی می کرد که با شلیته و تنبان روی صحنه ظاهر می شد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">برگردیم به موضوعات سال <span style="font-size:85%;">1312</span>:</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">در سال <span style="font-size:85%;">1312</span> <span style="color:#3366ff;">ابراهیم مرادی</span> تصمیم گرفت فیلم بعدی خود به نام <span style="color:#3366ff;">بوالهوس</span> را در استودیوی تازه تاسیس اش که <span style="color:#3366ff;">شرکت محدود فیلم ایران</span> نام داشت ، تهیه کند.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/moradi.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/moradi.jpg" border="0" /></a></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مشکل آشنا و دیرینه ، یافتن بازیگر زن بود . <span style="color:#ff6600;">رقیه چهره آزاد</span> بازیگر روز تئاتر و عضو کلاب آرتیست های سینما پیشنهاد نقش اصلی را رد کرد و شرکا بار دیگر به راه حل مرسوم آن روزها ، یعنی درج آگهی برای جست و جوی چهره های مناسب ، به ویژه بازیگر زن دست زدند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">عده ی معدودی به <span style="color:#3366ff;">شرکت فیلم ایران</span> مراجعه کردند ، بیش ترشان نه تنها علاقه مند بودند بلکه استعداد کار را هم داشتند. همزمان با آماده سازی و تدارکات فیلم ، آموزش و تمرینات لازم نیز آغاز شد. مشکل اساسی ، دو بازیگر اصلی زن بود که می بایست نقش <span style="color:#3366ff;">نزهت</span> <span style="font-size:85%;">(</span>دختر روستایی<span style="font-size:85%;">)</span> و<span style="color:#3366ff;"> ثریا</span> <span style="font-size:85%;">(</span>دختر شهری<span style="font-size:85%;">)</span> را در فیلم بازی کنند که به زودی این مشکل با مراجعه و اعلام آماده گی خانم ها <span style="color:#ff6600;">آسیه شریعتمداری</span> و <span style="color:#ff6600;">قدسی پرتوی</span> حل شد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">ابراهیم مرادی از بازیگران کم و بیش راضی بود اما آشکارا رغبت چندانی برای کار با دو خانم جوانی که در ابتدا برای ایفای نقش اصلی در نظر گرفته شده بودند ، نشان نمی داد و به اصطلاح این دست و آن دست می کرد تا این که در فاصله ی چند روز این مشکل با آمدن " آسیه شریعتمداری" و " قدسی پرتوی" برطرف شد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">آقای "شریعتمداری" کارمند بانکی بود که شرکت در آن جا حساب داشت ، او آماده گی همسرش را برای ایفای نقشی در فیلم <span style="color:#3366ff;">بوالهوس</span> اعلام کرد و با امتحانی که از خانم <span style="color:#ff6600;">آسیه شریعتمداری</span> به عمل آمد ، " مرادی" وی را برای ایفای نقش " نزهت" مناسب تشخیص داد و کمی بعد با مراجعه ی خانم <span style="color:#ff6600;">قدسی پرتوی</span> بازیگر نقش " ثریا " نیز مشخص شد و مرادی از دو انتخاب اولیه ی خود ، برای ایفای نقش های فرعی استفاده کرد .این دو بازیگر <span style="color:#ff6600;">بانو م</span> و <span style="color:#ff6600;">توران ویسی</span> بودند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">قدسی پرتوی همسر یک تاجر هندی بود که بعدها از او طلاق گرفت و با "ابراهیم مرادی" ازدواج کرد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/ghodsi.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/ghodsi.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;color:#ffffff;"> *<br /></span><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فیلم صامت <span style="color:#ff6600;">بوالهوس</span> پس از آماده شدن به مدت صدو چهارده دقیقه از تاریخ <span style="color:#000000;"><span style="font-size:85%;">22</span> اردیبهشت ماه سال</span> <span style="font-size:85%;color:#cc66cc;">1313</span> در سینما <span style="color:#cc66cc;">مایاک</span> به نمایش در آمد. روزنامه های آن زمان نیز به این فیلم پرداختند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> </span><br />برای نمونه ، روزنامه ی <span style="color:#cc66cc;">ایران </span>در شماره ی <span style="font-size:85%;">4382</span> به تاریخ بیست و پنجم اردیبهشت ماه <span style="font-size:85%;">1313</span> نوشت :</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc6600;">یک موضوع دیگر که فیلم را اهمیت می دهد موضوع بازیگران آن ست . جای تردید و شبهه نیست که ما در ایران آرتیست و بازیگر و خصوصن کسانی که در فیلم بازی کنند نداریم و بدین جهت هر کس بخواهد اقدام به تهیه ی فیلمی کند ناچار باید اشخاص بی سابقه را انتخاب کرده و با زحمات بسیار ایشان را برای ایفای رل های مربوطه آماده کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#cc6600;">صاحب فیلم <span style="font-size:85%;">"</span>بوالهوس<span style="font-size:85%;">"</span> هم با همین اشکال مواجه بوده و عده ای را که در فیلم او بازی کرده اند با تحمل زحمات فراوان تربیت کرده اند. مع هذا و با این که بازیگران این فیلم غالبن بی سابقه هستند ، بازی هیچ یک از آن ها زننده نیست و نمی شود گفت که بد و بی تناسب بازی کرده اند. حتا بعضی از آن ها خصوصن <span style="font-size:85%;">"</span>ثریا<span style="font-size:85%;">"</span> و <span style="font-size:85%;">"</span>نزهت<span style="font-size:85%;">"</span> که دو رل را برعهده دارند نسبتن خوب کار کرده و اگر تازه کاری و بی سابقه گی آن ها را در نظر گیریم ، انجام همین مقدار بازی هم از طرف ایشان تعجب آور است.</span></span></strong> <span style="color:#ffffff;">ر</span></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#000000;">با سپاس از</span> شهرزاد.ش</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">دهم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-2075594946098375238?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-85339960384041392832007-12-26T09:21:00.001-08:002008-03-01T11:08:33.360-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">روح انگیز سامی نژاد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#000000;">نخ</span></span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#000000;">ستین فیلم ناطق ایرانی با نام <span style="color:#ff6600;">دختر لُر</span> در فروردین ماه <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1312</span> ساخته شد. این فیلم در هندوستان و در کمپانی</span> <span style="color:#000000;">امپریال بمبئی کلید خورد و از امکانات فیلم سازی هندوستان بهره گرفت.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#000000;">فیلم «دختر لُر» برگرفته از داستان عامیانه ی <span style="color:#ff6600;">جعفر و گلنار</span> بود و به شرح زنده گی دختری می پرداخت که از کودکی توسط راهزنان دزدیده شده و در قهوه خانه ای کار می کرد و مورد توجه ی راهزنی به نام قلی خان قرار گرفت.ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«گلنار» با یکی از ماموران دولتی به نام «جعفر» آشنا می شود . جعفر و گلنار به هم دل می بندند و جعفر با قلی خان گلاویز می شود و پس از طی حوادثی ، گلنار را از دست قلی خان نجات می دهد و با او ازدواج می کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">]</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#000000;"> کارگردان فیلم «دختر لُر» <span style="color:#3366ff;">عبدالحسین سپنتا</span> بود و یکی از مشکلات «سپنتا» یافتن بازیگر مناسب برای نقش <span style="color:#ff6600;">گلنار</span> بود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/sepanta.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/sepanta.jpg" border="0" /></a></div><div align="right"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;"> *<br /></span><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">سپنتا </span>برای یافتن بازیگر نقش «گلنار» کوشش زیادی کرد . بسیاری از زنان ایرانی حاضر به بازی در فیلم های سینمایی نبودند و یا این که استعداد بازیگری نداشتند. سپنتا در جست و جوهایش به نتیجه نرسید و سرانجام <span style="color:#ff6600;">روح انگیز سامی نژاد</span> که همسر یکی از کارکنان استودیو<span style="color:#ff6600;"> امپریال</span> بود به کمک او آمد و حاضر شد که در این فیلم ایفای نقش کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«روح انگیز سامی نژاد» لهجه ی غلیظ کرمانی داشت و «سپنتا» ناچار شد که تغییراتی در فیلم نامه به وجود بیاورد تا لهجه ی روح انگیز در این فیلم توجیه شود. اتفاقن او در نقش گلنار حسابی گل کرد و حتا لهجه ی غلیظ کرمانی به شیرینی و جذابیت بازی اش افزود.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/r1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/r1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">روح انگیز سامی نژاد</span> قبل از این که در فیلم بازی کند ، از اسب به زمین افتاد و کفش پاشنه بلندش ، جراحت عمیقی در بدن او ایجاد کرد که در بمبئی زیر عمل جراحی قرار گرفت و همین حادثه سبب شد که هرگز بچه دار نشود.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"> روح انگیز به همراه گروه فیلم برداری به هندوستان در محلی به نام <span style="color:#ff6600;">چمود</span> رفت و در شرایط سخت محیطی ، در این فیلم بازی کرد. نقش مقابل او را خودِ کارگردان ، یعنی عبدالحسین سپنتا بر عهده داشت.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">سپنتا در بازیگردانی ، بیش تر متاثر از بازیگری سینمای هند بود و مبالغه در حرکات دست و چهره ، از ویژه گی های این نوع بازیگری است. این شیوه به بازی روح انگیز نیز راه یافته بود و به بازی او ، شکلی کارتونی و کاریکاتوری بخشیده بود. اما با این همه ، تماشاگران ، روح انگیز را در نقش گلنار ، کاملن باور کردند و چهره ی او در قالب<span style="color:#ff6600;"> گلنار</span> برای همیشه در تاریخ سینمای ایران جاودانه شده است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"> روح انگیز در نقش گلنار ، با وجود شیطنت هایی که نشان می داد ، در نهایت بیش تر تیپ زن معصوم و فرشته گون را تصویر می کرد . او عفیف بود و هرگز پا از دایره ی اخلاقیات بیرون نمی گذاشت.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">سر انجام فیلم <span style="color:#ff6600;">دختر لُر</span> در مدت <span style="font-size:85%;">155</span> دقیقه آماده شد و در سی آبان <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1312</span> در سینماهای<span style="color:#ff6600;"> مایاک</span> و <span style="color:#ff6600;">سپه</span> به نمایش عمومی در آمد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/r2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/r2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span> <span style="color:#ff6600;">روح انگیز سامی نژاد</span> پس از فیلم «دختر لُر» در سال <span style="font-size:85%;color:#ff6600;">1314</span> یکی از نقش های فیلم <span style="color:#ff6600;">شیرین و فرهاد</span> را بازی کرد. این فیلم نیز ساخته ی عبدالحسین سپنتا بود و روح انگیز در این فیلم در نقش <span style="color:#ff9966;">شِکر</span> ظاهر شد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"> روح انگیز پس از فیلم «شیرین و فرهاد» از همسرش «دماوندی» جدا شد و با <span style="color:#ff6600;">نصرت الله محتشم</span> از بازیگران سرشناس تئاتر ازدواج کرد . این ازدواج مدت زیادی به طول نکشید و محتشم در بازگشت به ایران ، روح انگیز سامی نژاد را غیابی طلاق داد . روح انگیز پس از هیجده سال اقامت در هندوستان به ایران بازگشت ، او پس از بازگشت به ایران ، برای ادامه ی کارش در سینما با مخالفت خانواده رو به رو شد. جامعه ی سنتی ایران ، روح انگیز را به عنوان بازیگر سینما نمی پذیرفت ، او به خاطر آزارهایی که از خویشان و آشنایان و مردم دید ، بعد از دو فیلم دیگر هرگز حاضر نشد در فیلمی ایفای نقش کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">روح انگیز سامی نژاد خود در این باره می گفت : «به خاطر ناراحتی هایی که در موقع فیلم بردرای و بعد از آن ، چه از طرف فامیل و چه از طرف مردم کشیدم ، هرگز راضی نشدم در فیلم دیگری بازی کنم ... هر موقع که از در شرکت می آمدیم بیرون ، مجبور بودیم سه نفر مستحفظ داشته باشیم ، یک شوفر و دو نفر کمک شوفر که کسی اتومبیل مان را چیز نکنن ، شیشه پرت نکنن. هر جایی هم که می رفتیم یا باید یه چیزی سرمون می انداختیم کسی ما رو نشناسه .</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;">اگر می رفتیم سی توَن ، کانادرای بهمون پرت می کردن ، پی بگم والله<span style="font-size:85%;">!!</span> من که برای همین از آرتیستی دست کشیدم از بس که سختی از مردم کشیدم. وقتی سر کار فیلم برداری وارد می شدیم تکلیفی نداشتیم ، برای همین دست کشیدم... گاهی وقت ها فکرم می رسید که دومرتبه برم به کاری شروع کنم ، چون هم در هندوستان و هم در ایران ، من را می خواستن ، اما همین سختی ها و ناراحتی هایی که ایرانی ها و مردم به من دادن ، ترک کردم و چند ساله گوشه نشینم و میل ندارم کسی بدونه من کجا هستم... از روزی که این هجده سال اومدم ، همین سختی را دارم می کشم. »<span style="font-size:85%;">(</span>خانم سامی نژاد با دستمال اشک هایش را می زداید.</span><span style="font-size:85%;">)</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/r3.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/r3.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff6600;">روح انگیز سامی نژاد</span> در سال <span style="font-size:85%;">1339</span> با برادر ِ <span style="font-size:85%;">«</span>ماشاالله عمرانی<span style="font-size:85%;">»</span> ازدواج کرد که این ازدواج ده سال ادامه یافت . در سال <span style="font-size:85%;">1349</span> وقتی شوهر او زنی دیگر گرفت ، روح انگیز از او جدا شد و تا سال <span style="font-size:85%;color:#ff9966;">1364</span> در یک خانه ی دو طبقه زنده گی می کرد و در این سن به دلیل کهولت و احتیاج با ارتباط بیش تر با خانواده ، خانه اش را فروخت و به طبقه ی پایین خانه ی خواهرزاده اش در خیابان پاسداران ، سروستان ششم نقل مکان کرد.<span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span><br /></strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong>در این خانه ، همه ی کارهایش را خودش انجام می داد و از نظر مالی نیز مستقل بود. در سال <span style="font-size:85%;color:#ff9966;">1374</span> چشم هایش به بیماری آب مروارید دچار و به ناچار جراحی شد و پس از جراحی نیز خانه نشین بود و دیگر نتوانست خودش خریدهایش را انجام بدهد و خواهر زاده اش به او رسیده گی می کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span> </strong><br /><strong>روح انگیز سامی نژاد در بعد ازظهر روز دهم اردیبهشت ماه سال <span style="font-size:85%;color:#ff9966;">1376</span> در سن هشتاد و یک ساله گی درگذشت.</strong></span> <span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">پنجم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong><br /></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-8533996038404139283?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-54563708033746621942007-12-24T07:28:00.001-08:002008-02-29T14:33:51.210-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">نخستین فیلم های سینمای ایران</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#3366ff;">پژوهش ، گردآوری و ویرایش : آنسه</span> </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">زن همواره یکی از عوامل مهم و موثر در هنرهای داستانی و دراماتیک بوده است و بدون حضور او ، بسیاری از آثار مهم ادبی و نمایشی جهان نمی توانسته اند خلق شوند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">در سینمای بعد از انقلاب ایران ، زمانی که حضور زن به شکل گذشته ممنوع شد ، برای این که فیلم ها در بین مردم کشش لازم را داشته باشند ، جای خالی زن را با حضور کودکان در برخی از فیلم ها پُر کردند . در همان زمان فیلم هایی ساخته شد که محور اصلی داستان فیلم ، حضور یک کودک بود تا فیلم را از حالا خسته کننده گی نجات دهد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اما ، حضور کودک نیز نتوانست جای خالی زن را در سینمای بعد از انقلاب ایران پُر کند و به همین دلیل در پی چاره ای برآمدند که بر اساس قوانین خاص و صد البته محدود ، از وجود زن در سینمای ایران استفاده کردند، اگر چه حضور خانم ها در اغلب این فیلم ها ، حضوری ناقص و غیر متعارف بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در واقع از ابتدا ، این زن بود که چالش های دراماتیک اغلب آثار دراماتیک را شکل می داده است.ر*سینمای ایران نیز از همان آغاز به قصد ایجاد کشش و جذابیت ، از بازیگران زن بهره گرفته است. جامعه ی سنتی پس از انقلاب مشروطیت ، به ویژه به دنبال حرکت های نوگرایانه دوران سلطنت خاندان پهلوی ، به تمدن غرب گرایش پیدا کرد و تحولاتی در ساختارهای فرهنگی و اجتماعی جامعه پدیدار شد .اما این نوگرایی با مقاومت اقشار سنتی جامعه رو به رو شد و به این ترتیب چالش نو گرایی و سنت گرایی ، یکی از تعارض های مهم جامعه ی ایران را شکل داد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">سینما یکی از دست آمد های مهم جهان مدرن به حساب می آید و این پدیده ، پنج سال پس از پیدایش در غرب ، توسط <span style="color:#ff6600;">مظفرالدین شاه</span> به جامعه ی سنتی ایران راه یافت که از همان زمان ، به عنوان <span style="color:#ff6600;">پدیده ای کفر آمیز</span> مورد نکوهش سنت گرایان قرار گرفت.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فیلم سازی در ایران تا مدتی صرفن جنبه ی خبری داشت و هنوز از ساختن فیلم داستانی خبری نبود ، تا این که از سال <span style="color:#3366ff;"><span style="font-size:85%;">1308</span> </span>و با فیلم <span style="color:#3366ff;">آبی و رابی</span> ، که توسط <span style="color:#3366ff;">آوانس اگانیانس</span> ساخته شد، ساخت فیلم های داستانی در ایران مرسوم شد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/Avans.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/Avans.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">آوانس اوگانیانس</span> به منظور تربیت بازیگر برای ایفای نقش در نخستین فیلم بلند سینمای ایران ، اولین مدرسه ی تربیت هنرپیشه را تاسیس کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*<br /></span>آگهی افتتاح این مدرسه در روزنامه ی ایران به تاریخ بیست و چهارم فروردین سال 1309 خورشیدی چاپ شد. متن آگهی چنین بود:</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">آگهی مدرسه ی آرتیستی سینما</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«مدرسه ی آرتیستی سینما واقع در خیابان علاءالدوله از روز <span style="font-size:85%;">26</span> فروردین مطابق با <span style="font-size:85%;">15</span> آوریل ، به توسط معلمین و معلمه های متخصص افتتاح خواهد شد و جهت خواتین کلاس مخصوص دایر است. داوطلبین می توانند هر روزه از ساعت سه بعداز ظهر تا هشت ، خود را به دفتر مدرسه معرفی نمایند.»</strong></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">مدرسه ی بازیگر ی تاسیس شد و از بین داوطلبین تعدادی برای بازی در فیلم انتخاب شدند. بیش تر داوطلبان از خانواده های مرفه بودند و سر کلاس آمدن نیز دلخواه بود. اوگانیانس شهریه ای بابت این کلاس ها نمی گرفت و حتا برخی از مخارج را شاگردان تقبل می کردند. البته سر کلاس های بازیگری ، خانم ها شرکت نداشتند ولی در کلاس های شمشیر بازی خانم ها نیز شرکت می کردند.ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فیلم <span style="color:#3366ff;">آبی و رابی</span> ، فیلمی صامت بود و بازیگر زن نداشت. <span style="color:#cc6600;">محمد ضرابی</span> بازیگر نقش رابی در خاطرات مربوط به نحوه ی فیلم برداری می گوید : <span style="color:#cc6600;">هر صحنه ، پنج یا شش دفعه فیلم برداری می شد ، این به خاطر بازیگران بود که نمی توانستند کارشان را خوب انجام دهند ، اوگانیانس کار را متوقف می کرد و دوباره یادشان می داد و دوباره فلیم برداری شروع می شد. ... همه ی صحنه های فیلم در فضای باز فیلم برداری شد ، زیر نور آفتاب ، اصلن برای نورپردازی ، چراغی روشن نشد ، برق هم گران بود ، نمی شد زیاد مصرف کرد.</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">این فیلم از دوازدهم دی ماه <span style="font-size:85%;">1309</span> در سینما <span style="color:#ff6600;">مایاک</span> که صاحب آن تهیه کننده ی فیلم هم بود ، به نمایش در آمد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">اگانیانس</span> در سال <span style="font-size:85%;color:#3366ff;">1311</span> فیلم <span style="color:#3366ff;">حاجی آقا آکتور سینما</span> را ساخت که شهرت و اهمیت بیش تری یافت. در این فیلم ، دختر حاجی آقا می خواهد با کسی ازدواج کند که اهل سینماست ، حاجی آقا با سینما مخالف است و مانع ازدواج دخترش می شود . دختر و داماد آینده ، حاجی آقا را به گوشه و کنار شهر می کشانند و پنهانی از او فیلم می گیرند . فیلم آماده می شود و آنان با تمهیداتی حاجی آقا را به سینما می کشانند .رفیلم بر پرده می افتد و حاجی آقا از تصویرش خوشش می آید و برای خود و سینما کف می زند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فیلم حاجی آقا آکتور سینما ، از جهت فرم و تکنیک ، ضعف های زیادی داشت و به زعم نویسنده گان سینمایی آن دوران ، فیلم تاریک بود ، صورت بازیگران سیاه بود و به خوبی دیده نمی شد . نتیجه آن که تماشاگران عام و خاص استقبالی از این فیلم به عمل نمی آورند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اما این فیلم از چند جهت در تاریخ سینمای ایران اهمیت پیدا می کند.<span style="color:#ff6600;"> نخست</span> از این جهت که یکی از فیلم های آغازین تاریخ سینمای ایران است . <span style="color:#ff6600;">دوم</span> این که به چالش سنت و مدرنیسم که یکی از تعارض های مهم جامعه ی ایران است ، توجه نشان می دهد و <span style="color:#ff6600;">سرانجام</span> اهمیت فیلم حاجی آقا آکتور سینما به دلیل <span style="color:#ff6600;">حضور نخستین بازیگر زن ایرانی</span> در عرصه ی سینما بوده است.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">آسیا قسطانیان</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نخستین بازیگر زن ایرانی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;"></span></strong>*</span><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/Asia1.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/Asia1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="color:#ff6600;">آسیا قسطانیان</span> در این فیلم نقش دختری را داشته است که به خاطر ازدواج با مردی که اهل سینماست ، با مخالفت پدرش مواجه می شود. اما این زن ایرانی ، مسلمان نیست و تا آن زمان هیچ کدام از زنان مسلمان ، جرات بازی در فیلم های سینمایی را نداشته اند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">در فیلم حاجی آقا آکتور سینما، زن ، کشاکش های مردانه ی فیلم را رقم می زند ، اما خود در روند رخدادهای فیلم نقش چندان تعیین کننده ای ندارد . زن صرفن وسیله ای ست که چالش های فیلم را در زمینه ی تقابل سنت و مدرنیسم رقم می زند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />زن در این فیلم ، تیپ است و شخصیت نیست و از الگوی قدیمی زن فرشته گون پرداخت شده است <span style="color:#cc6600;"><span style="font-size:85%;">(</span>مانند تیپ اول زن در رمان بوف کور صادق هدایت ، که زن اثیری است که از جهان خیال و اسطوره می آید و سیمای فرشته گونی دارد.<span style="font-size:85%;">)</span> </span>او گرچه پا در وادی جهان مدرن گذاشته است و به یکی از حرفه های سینما دل بسته ، اما همچون زنان سنتی ، آزرم و معصومیت خود را حفظ کرده است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فیلم <span style="color:#3366ff;">حاجی آقا آکتور سینما</span> از نظر تکنیکی ضعیف است و امکان چندانی برای جلوه گری بازیگران فراهم نمی آورد در نتیجه ، بازیگر زن این فیلم یعنی <span style="color:#ff6600;">آسیا</span> ، به خوبی دیده نمی شود و مورد توجه قرار نمی گیرد. بنابراین با وجود شهرتی که فیلم در وجدان آگاه سینمای ایران کسب می کند ، آسیا توشه ای از این شهرت بر نمی گیرد و به یکی از فراموش شده گان تاریخ سینمای ایران تبدیل می شود.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right"><a href="http://aanseh.com/Setare-banou/Asia2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://aanseh.com/Setare-banou/Asia2.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">لازم به توجه است که آسیا قسطانیان ، نخستین بازیگر زن سینمای ایران ، مسیحی بود و زنان مسلمان ایرانی به دلیل بافت سنتی جامعه ی آن زمان ،هرگز جرات ظاهر شدن در فیلم های سینمایی را نداشتند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><p align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">شناسنامه ی فیلم حاجی آقا آکتور سینما</span></span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#ff9966;">محصول :</span> پرس فیلم<br /><br /><span style="color:#ff9966;">فیلم نامه و کارگردان :</span> آوانس اوگانیانس<br /><br /><span style="color:#ff9966;">تهیه کننده :</span> مقاصدزاده فروزین و شرکا<br /><br /><span style="color:#ff9966;">فیلم بردار :</span> پائولویوتومکین<br /><br /><span style="color:#ff9966;">بازیگران :</span> حبیب الله مراد ، آسیا قسطانیان ، زما آگانیانس ، عباس خان طاهباز ، عبای قلی خان عدالت پور ، غلامعلی خان سهرابی فرد و آوانس اوگانیانس<br /><br />سی و پنج میلی متری ، سیاه و سفید - صامت<br /><br />با میان نویس به زبان های فارسی ، فرانسه و روسی</span></strong><br /></p><p align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">سوم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong></p><p align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-5456370803374662194?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4408457714687182295.post-16318615898586882572007-12-24T05:11:00.000-08:002007-12-24T12:07:06.556-08:00<span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;color:#ff6600;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><span style="font-size:85%;">«</span>حرفِ نخست<span style="font-size:85%;">»</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span><br /></div></span></strong><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مبنای مطالب این وبلاگ ، کاری <span style="font-size:85%;">" </span>تحقیقی<span style="font-size:85%;">"</span> است در باره ی حضور بازیگران زن در سینمای ایران که بی شک موضوعی جذاب می باشد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گمان نمی کنم پیش از این بر روی اینترنت کسی به این موضوع پرداخته باشد ، دستِ کم من چنین چیزی ندیده ام به جز این که چهار سال پیش ، زمانی که در سایت <span style="color:#ff9966;">گفتمان</span> فعال بودم ، تاپیکی در آن سایت زدم با عنوان <span style="color:#ff9966;">حضور زنان بازیگر در سینمای ایران</span> که به دلیل مشغله ی زیاد خودم و نیز با تعطیل شدن سایت ، پرداختن به این موضوع ناتمام ماند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اینک پس از یک کار تحقیقی مفصل در این زمینه ، دوباره به طور جدی تر به این موضوع خواهیم پرداخت .<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />هدف این وبلاگ ، معرفی بازیگران زن ایرانی و چگونگی ظهور زنان در سینمای ایران ونیز شرح حال و فیلم شناسی زنان بازیگر که من از آن ها با نام <span style="color:#ff6600;">ستاره بانوهای سینمای ایران</span> یاد می کنم ، است. هم چنین پرداختن به این موضوع که ستاره بانوهای سینمای ایران در فیلم های ایرانی بیش تر در چه نقش هایی ظاهر می شدند و چه گونه از استعداد داشته یا نداشته شان در فیلم ها استفاده می شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در آغاز کار ، با مختصری از چگونگی شرایط سینمای ایران در سال های اولیه ی ورود صنعت سینما به ایران و نیز ساخته شدن اولین فیلم های داستانی در سینمای ایران آشنا خواهیم شد وپس از آن به معرفی نخستین ستاره بانوی سینمای ایران می پردازیم.<span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">بیش تر مطالب از منابع مختلفی چون مجله های سینمایی و غیر سینمایی قدیمی ، فرهنگ جامع زنان بازیگر ، فرهنگ فیلم های سینمای ایران ، کتاب سال سینمای ایران <span style="font-size:85%;">1379</span> ، شماره های مختلف مجله ی <span style="font-size:85%;">«</span>فیلم<span style="font-size:85%;">»</span> و به ویژه نوشته های <span style="color:#990000;">بهزاد عشقی</span> و ماهنامه ی سینمایی فیلم بخش گفت و گو ها ، با تغییر و تلخیص استفاده شده است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />امید که با یاری دوستان و همراهان و همدلان ، این قافله به مقصد برسد و در نهایت ، مجموعه ای جذاب از فرهنگ بازیگران زن ایرانی را بر روی اینترنت داشته باشیم که به عنوان منبعی مرجع ، مورد استفاده ی علاقه مندان قرار بگیرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:85%;">«</span>آنسه<span style="font-size:85%;">»</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></span></div><div align="center"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff6600;">سوم دی ماه <span style="font-size:85%;">1386</span> خورشیدی</span></strong></span></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span></strong> </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4408457714687182295-1631861589858688257?l=setare-banou.blogspot.com' alt='' /></div>aansehhttp://www.blogger.com/profile/02388014007106122628noreply@blogger.com4